Żółta wstążka na smyczy psa to znak. Lepiej omijać go szerokim łukiem Choć z pozoru może wydawać się, że pieski z żółtą wstążką przy smyczy są radosne i chętne do kontaktu, lepiej ich nie zaczepiać.

Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść Konsultacja merytoryczna: Lek. Aleksandra Witkowska ten tekst przeczytasz w 7 minut Żółtaczką nazywamy zespół objawów, na które składają się zażółcenia skóry i twardówek oczu. Dochodzi do tego na skutek podwyższonego poziomu bilirubiny we krwi i tkankach. Wyróżniamy kilka typów żółtaczki. Casa nayafana / Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Żółtaczka - definicja Żółtaczka a bilirubina Żółtaczka - rodzaje Żółtaczka - przyczyny Żółtaczka - objawy Żółtaczka - diagnostyka Żółtaczka - leczenie Żółtaczka – szczepienie Żółtaczka noworodkowa Żółtaczka - profilaktyka Żółtaczka - definicja Żółtaczka to zespół objawów, które składają się z żółtego zabarwienia skóry, twardówek oczu oraz błon śluzowych. Do żółtaczki dochodzi w wyniku bardzo wysokiego poziomu bilirubiny we krwi oraz tkankach. Żółtaczka a bilirubina Jest to żółty barwnik, który może dostać się do krwi np. w wyniku: rozpadu krwinek czerwonych; upośledzenia transportu bądź sprzęgania bilirubiny w wątrobie lub upośledzonego odpływu w drogach żółciowych. Bilirubina po uwolnieniu z krwinek czerwonych przenika do krwi, po czym przemieszcza się wraz z osoczem do wątroby, gdzie poddawana jest przemianom chemicznym. W konsekwencji zostaje wydalona do dróg żółciowych i zagęszczona w woreczku żółciowym. Sprawdź: Szczepienia na żółtaczkę – co należy wiedzieć? Żółtaczka - rodzaje Z diagnostycznego punktu widzenia wyróżniamy kilka rodzajów żółtaczki: żółtaczkę hemolityczną – nazywana jest również żółtaczką przedwątrobową i powstaje ona w wyniku hemolizy, czyli nadmiernego rozkładu krwi, a w efekcie powstają duże ilości bilirubiny. Jest jej tak dużo, że przekracza to możliwości jej wychwytu i metabolizowania przez wątrobę. Bilirubina nie rozpuszcza się wodzie, przez co nie może zostać wydalona z moczem, dlatego przenika przez barierę krew-mózg, prowadząc do uszkodzeń tego organu, jeżeli osiągnie zbyt duże stężenie. Normalnie bilirubina łączy się w wątrobie z kwasem glukuronowym i tworzy związek rozpuszczalny w wodzie, dzięki czemu jest wydalana z moczem. Jeżeli proces ten zostanie zakłócony, pojawia się żółtaczka. W tej grupie żółtaczek pojawiają się również te przypadki, które są wywołane przez upośledzenie funkcji wychwytu bilirubiny przez komórki wątroby lub łączenia się z kwasem glukuronowym, co jest pierwszym elementem procesu metabolizowania bilirubiny w wątrobie. W badaniach stwierdza się np. wzrost stężenia bilirubiny pośredniej i urobilinogenu w moczu. Ten rodzaj żółtaczki może pojawić się noworodków. Jest to wówczas tzw. żółtaczka fizjologiczna i jest to stan przejściowy. Wśród objawów żółtaczki hemolitycznej należy wymienić powiększoną śledzionę, ciemny kał i bardzo jasny mocz. Do tej grupy należy również zespół Criglera i Najjara; żółtaczka mechaniczna – nazywa się ją inaczej żółtaczką pozawątrobową, zaporową lub zastoinową. Pojawia się ona w konsekwencji zapalenia dróg żółciowych, guza trzustki lub kamicy przewodów żółciowych. Ilość bilirubiny jest odpowiednia, a wątroba sprawna, jednak pojawiają się problemy w odprowadzaniu żółci drogami żółciowymi do przewodu pokarmowego. Najczęstsze objawy to brak apetytu, wymioty, dreszcze i gorączka; żółtaczka wątrobowa – nazywana inaczej żółtaczką miąższową. Jej głównym objawem jest ból mięśni. Jej przyczyną jest wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C. Żółtaczka wątrobowa wynika z zaburzeń w samej wątrobie, której praca zostaje upośledzona. Innym źródłem rozwoju żółtaczki może być choroba nowotworowa lub zaburzenia układu krwionośnego, co prowadzi do niedotlenienia wątroby. Ponadto żółtaczkę można również podzielić ze względu na stężenie bilirubiny we krwi, co wpływa bezpośrednio na nasilenie widocznych zmian. Z tego względu można wyróżnić: subicterus, czyli stan przedżółtaczkowy, gdy poziom bilirubiny wynosi < 43 μmol/l; żółtaczkę icterus, czyli żółtaczkę o średnim nasileniu, gdy poziom bilirubiny wynosi między 43, a 171 μmol/l; żółtaczka o dużym nasileniu, gdy poziom bilirubiny wynosi powyżej 171 μmol/l; prawidłowy poziom bilirubiny we krwi, gdy zawiera się on między 5,1, a 17 μmol/l. Żółtaczkę spowodowaną WZW dzielimy typy: A, B oraz C. Żółtaczka typu A to żółtaczka pokarmowa, którą wywołuje wirus HAV (Hepatitis A Virus), przenoszony drogą pokarmową, jest to również dolegliwość brudnych rąk. Do zakażenia tego typu żółtaczką dochodzi na skutek zanieczyszczonej wirusami wody pitnej lub mytych w niej pokarmów. Pojawiają się charakterystyczne w postaci zażółcenia skóry i białek oczu, ciemnego moczu i odbarwionego stolca. Dostępna jest szczepionka przeciwko WZW typu A, zalecane są dwie dawki. Żółtaczka typu B - nazywa jest żółtaczką wszczepienną, groźną chorobą zakaźną. Tego typu żółtaczka może powodować groźne powikłania, w tym: niewydolność lub marskość wątroby, co w konsekwencji nasila ryzyko raka wątroby i ostatecznie zgonu. Wirus zapalenia wątroby typu B jest 50 do 100 razy bardziej zakaźny niż wirus HIV. Skuteczną metodą w zapobieganiu WZW typu B jest szczepienie. Zakazić możemy się między innymi w wyniku: stosunku płciowego, skaleczenia brudną strzykawką lub igłą, robienia tatuażu (gdy w salonach tatuażu brakuje odpowiedniej higieny pracy), to samo dotyczy zakładów fryzjerskich, kosmetycznych lub stomatologicznych, przetoczenia zakażonej HBV krwi i jej produktów (przy obenej procedurze sprawdzania krwi w Polsce powikłanie praktycznie nieobserwowane). Żółtaczka typu C - spowodowana jest przez wirus zapalenia wątroby typu C (HCV: Hepatitis C Virus). Za źródło zakażenia tego rodzaju żółtaczką, uważa się krew zakażoną wirusem. Zakażenie WZW typu C ma skryty przebieg i na początek nie daje żadnych objawów, przez co pacjenci nie mają o niej pojęcia i czują się dobrze. Co trzecia osoba odczuwa objawy żółtaczki typu C, są to między innymi: nudności, wymioty, świąd skóry, problemy z koncentracją. Do zakażenia dochodzić może na przykład: podczas hospitalizacji, gdy przetoczona nam została zakażona krew lub podczas dializ, w trakcie wizyty u stomatologa, gdy brakuje odpowiedniej higieny (tak samo u fryzjera i kosmetyczki). Sprawdź: Rośnie liczba chorych na żółtaczkę pokarmową. Czy jest się czego bać? Żółtaczka - przyczyny Przyczynami żółtaczki mogą być: ostre wirusowe zapalenie wątroby - zwłaszcza u młodych i zdrowych osób, choroba poprzedzona jest wczesnymi objawami zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby, długotrwała ekspozycja na czynniki hepatotoksyczne, zażywanie zbyt dużych dawek leków (najczęściej jest to przedawkowanie paracetamolu, poalkoholowa choroba wątroby, alkoholowe zapalenie wątroby i marskość, czynniki genetyczne (zespół Gliberta), gdy żółtaczka nawraca u pacjenta lub jego bliskich, mimo braku schorzeń wątroby i dróg żółciowych, zatkanie dróg żółciowych (prawdopodobnie) z powodu nowotworu - objawiające się często jako żółtaczka przebiegająca bez bólu, u pacjentów, u których doszło do spadku wagi, świądu czy obecności guza w brzuchu, wewnątrz- lub zewnątrzwątrobowy zastój żółci spowodowany narastaniem żółtaczki ze świądem, spadkiem wagi i gliniastą barwą kału. Wewnątrzwątrobowy zastój żółci może być spowodowany wirusowym zapaleniem wątroby, przyjmowaniem niektórych leków, wpływem toksyn, zmianami poalkoholowymi. Natomiast zewnątrzwątrobowy zastój żółci może pojawiać się z powodu kamicy przewodu żółciowego, rak trzustki, czasem zapalenie dróg żółciowych, torbiel rzekoma trzustki, zwężenie przewodu ciowego wspólnego po zabiegach, ostra niewydolność komórek wątrobowych - często towarzyszą jej problemy na tle psychicznym i kłopoty z krzepnięciem. Innymi możliwymi przyczynami żółtaczki mogą być: głodówki - u chorych z zespołem Gilberta (Badanie genetyczne na Zespół Gilberta dostępne jest w wygodnej wersji wysyłkowej na Medonet Market), choroba Wilsona - uszkadzająca wątrobę, zespół Rotora, zespół Dubina-Johnsona, oparzenia, gruźlica, chłoniaki, stłuczenie wątroby, zespół Budda-Chiariego, hipersplenizm, zespół Criglera-Najjara, niewydolność krążenia, nadczynność tarczycy. Żółtaczka może wystąpić również po spożyciu jedzenia, które zawiera żółty barwnik, np. dynia czy marchew. Mówimy wtedy o żółtaczce rzekomej, która jest niegroźna i ma charakter przejściowy. Sprawdź: Gdzie jest wątroba? Dolegliwości bólowe i objawy chorób wątroby Żółtaczka - objawy Najwcześniej (i najpewniej) zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy krwi, zwane żółtaczką, można zaobserwować na twardówkach oczu i błonie śluzowej jamy ustnej. Następuje także zmieniony kolor moczu i stolca. Do objawów żółtaczki należą także świąd skóry oraz ból w okolicy wątroby. Jeśli pojawiają się bóle kolkowe, to diagnoza będzie zmierzać w kierunku żółtaczki pozawątrobowej. Żółtaczkę hemolityczną charakteryzuje jasny mocz oraz ciemny kał, natomiast żółtaczka wątrobowa cechuje się jasnym kałem i ciemnym moczem. U noworodków żółtaczka postępuje od głowy do tułowia i kolejno do rąk i stóp. Innymi objawami u noworodka mogą być: głośny płacz, letarg, drgawki. Zaawansowana żółtaczka daje objawy w postaci świądu skóry i bólu w okolicach wątroby. Sprawdź: Urobilinogen – o czym mówi jego poziom w moczu? uPacjenta oferuje Pakiet wątrobowy – badania diagnostyczne, które pozwolą ocenić stan wątroby. Warto wykonać badania profilaktycznie, choć raz do roku. Żółtaczka - diagnostyka Podstawą w rozpoznawaniu żółtaczki jest wywiad z pacjentem, w trakcie którego lekarz pyta o wszystkie preparaty, które chorzy stosuje i czy poddawany jest ekspozycji na toksyny, mogące zaszkodzić wątrobie. Istotne jest zdobycie informacji na temat szczepienia pacjenta przeciwko zapaleniu wątroby. Lekarz pyta również o przebyte w przeszłości operacje dotyczące układu żółciowego. Ważne jest uzyskanie wiedzy na temat przyzwyczajeń chorego - czy spożywa alkohol, czy jest w grupie podwyższonego ryzyka zapalenia wątroby, czy przyjmuje narkotyki (dożylne) oraz jakiego rodzaju stosunki seksualne uprawia. Ponadto istotne jest poinformowanie lekarza o ewentualnej obecności żółtaczki w rodzinie i dziedzicznym występowaniu chorób wątroby. Lekarz oprócz wywiadu lekarskiego wykonuje badanie palpacyjne brzucha oraz badanie krwi. Badanie krwi ma na celu oznaczenie całkowitej i bezpośredniej bilirubiny, aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej oraz gammaglutamylotransferazy. Dzięki wynikom badań możliwe się odróżnienie zastoju żółci od uszkodzenia komórek wątrobowych. Wykonuje się również USG jamy brzusznej, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny, które pozwalają wykryć obrzęk wątroby lub guzy. Na podstawie USG lekarz może rozpoznać zewnątrzwątrobowy zastój żółci, który wymaga dalszych badań (zazwyczaj jest to cholangiopankreatografia rezonansowa lub endoskopowa wsteczna). Czasami konieczna jest biopsja albo laparoskopia wątroby. Dowiedz się więcej: Wirusowe zapalenie wątroby – co warto wiedzieć? Żółtaczka - leczenie Jak wyżej wspomniano żółtaczka jest objawem wielu chorób, dlatego nie ma jednakowego leczenia. Dobór rodzaju leczenia zależy od rozpoznania oraz stanu pacjenta. Wystąpienie żółtaczki nie musi być powodem natychmiastowej wizyty u lekarza, czy na ostrym dyżurze. Konieczne jest to jedynie w przypadku, gdy żółtaczce towarzyszą inne objawy, w postaci: bólów brzucha, wysokiej temperatury, nudności, deszczy. W pozostałych przypadkach należy zgłosić się do lekarza szybko, ale nie natychmiast, może to być na drugi dzień lub kilka dni po pojawieniu się schorzenia. Pracę wątroby w czasie trwania żółtaczki warto wspierać w naturalny sposób. Sprawdzi się w tym celu np. Ziele werbeny, które dostępne jest na Medonet Market w postaci herbatki ekologicznej. Żółtaczka – szczepienie Szczepienie na żółtaczkę jest możliwe jedynie w przypadku żółtaczki wątrobowej, czyli wywołanej przez wirus WZW typu A lub B. Niestety jak do tej pory nie stworzono szczepionki na wirusa żółtaczki typu C. Obecnie dostępne są zarówno szczepionki na pojedyncze wirusy, jak i skojarzone szczepionki na żółtaczkę typu A i B. Szczepienia są wskazane zwłaszcza osobom, które mają mieć wykonany zabieg medyczny lub wyjeżdżają poza granice kraju. W przypadku dzieci i osób, które z racji wykonywanego zawodu są bardziej narażone na zachorowanie są one obowiązkowe. Sprawdź: Profil podstawowy – jakie badania pozwolą ocenić ogólny stan zdrowia? Żółtaczka noworodkowa Żółtaczka fizjologiczna noworodków to wyjątkowy przypadek żółtaczki. Jego przyczyną jest głównie niedojrzałość wątroby, co wiąże się z upośledzeniem łączenia bilirubiny z kwasem. Żółtaczka noworodkowa pojawia się zazwyczaj w drugiej dobie życia i ustępuje ok. 10 dnia życia dziecka. Wątroba stopniowo zaczyna sobie coraz lepiej radzić z metabolizmem bilirubiny, a żółtaczka się już nie pojawia. Ten rodzaj żółtaczki nie wymaga leczenia, ponieważ ustępuje samoistnie. Jeżeli tak się nie dzieje, a poziom bilirubiny nadal jest wysoki, należy zacząć szukać poważniejszej przyczyny. Oznacza to wprowadzenie bardziej szczegółowej diagnostyki. Żółtaczka - profilaktyka W warunkach domowych, w przypadku żółtaczki o nie ustalonej jeszcze naturze lub po wykluczeniu żółtaczki zaporowej (zwanej też mechaniczną), można jedynie podtrzymywać sprawność wątroby przez: odpowiednią dietę, zwiększony, wielogodzinny w ciągu dnia wypoczynek fizyczny i psychiczny, zwiększoną podaż witamin, zwłaszcza witamin z grupy B oraz witaminy C, zażywanie preparatów wspierających czynność komórek wątrobowych. Zdrowa dieta dla wątroby to przede wszystkim taka, w której znajduje się duża ilość owoców i warzyw, natomiast mniejsza ilość tłustego mięsa, czerwonego mięsa oraz tłuszczy pochodzenia zwierzęcego. Organizm powinien być zaopatrzony w dużą ilość witamin, najlepiej pochodzących ze źródeł naturalnych. Jeśli z jakichś przyczyn nie jesteś w stanie dostarczyć sobie odpowiedniej ilości witamin z diety, możesz, po uprzedniej konsultacji z lekarzem, uzupełnić ją o suplementy. Poniżej kilka naszych propozycji wraz z linkami do najtańszych ofert: suplement diety z kompleksem witamin z grupy B - sprawdź ofertę suplement diety z kompleksem witamin z grupy B w aerozolu - sprawdź ofertę suplement dietyz witaminą C w formie mikrokapsułkowanego kompleksu kwasu askorbinowego - sprawdź ofertę Istotny jest higieniczny tryb życia i unikanie ewentualnych źródeł zakażeń chorobami mogącymi zniszczyć wątrobę. Istnieje jednak możliwość zaszczepienia się przeciwko WZW typu A oraz B. Wyżej wymieniony wypoczynek psychiczny i fizyczny korzystny jest dla regeneracji organizmu, w tym oczywiście wątroby. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na gdzie uzyskasz pomoc online - szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. Żółtaczka żółtaczka wszczepienna żółtaczka pokarmowa diagnostyka żółtaczki żółtaczka mechaniczna Szczepienia na żółtaczkę bilirubina wirusowe zapalenie wątroby Zespół Gilberta marskość wątroby drogi żółciowe rak trzustki Ketchup lekiem na reumatyzm i żółtaczkę oraz inne niewiarygodne medyczne opowieści, które weryfikuje nauka Dziwne, zabawne, niewiarygodne? Jak każda dziedzina naszego życia, medycyna obrosła w opowieści, anegdoty i mity. Legendy stworzone na potrzeby wytłumaczenia... Monika Zieleniewska Świnka, różyczka, odra, żółtaczka - czy przebyte choroby są przeciwwskazaniem do szczepienia na COVID-19? Do redakcji Medonetu przychodzą wiadomości od zaniepokojonych czytelników, którzy w przeszłości przeszli choroby zakaźne. Pytają w nich, czy przebyta świnka, ospa... Agnieszka Mazur-Puchała Żółtaczka u noworodka - charakterystyka i przyczyny Żółtaczka u noworodka zazwyczaj jest stanem fizjologicznym. Objawia się ona żółtym zabarwieniem skóry oraz wszystkich błon śluzowych, a także białek oczu... Marta Pawlak Szczepienie przeciw żółtaczce Szczepienie przeciw żółtaczce (WZW) jest wymagane w wielu różnych przypadkach. Warto być świadomym, kiedy i na jaki typ WZW należy się zaszczepić. Występują dwa... Szczepienia na żółtaczkę - przeciw WZW typu A, żółtaczce typu C, skutki uboczne W Polsce obowiązkowe są szczepienia przeciwko żółtaczce, zwane potocznie jako szczepienia przeciwko WZW, czyli wirusowemu zapaleniu wątroby. Choć nie wszyscy o... Całowanie i żółtaczka. Co mają ze sobą wspólnego? W trakcie trwającego zaledwie 10 sekund pocałunku przekazujemy sobie nawzajem nawet 80 milionów bakterii. A także groźne wirusy i grzyby. Przy okazji może dopaść... Rośnie liczba chorych na żółtaczkę pokarmową. Czy jest się czego bać? Od początku roku na wirusowe zapalenie wątroby typu A, czyli żółtaczkę pokarmową zachorowało niemal 3 tysiące osób. To wzrost o ponad 100 proc. Z chorobą walczy... Eksperci biją na alarm: Mamy epidemię żółtaczki pokarmowej Żółtaczka pokarmowa, nazywana też chorobą brudnych rąk, to choroba zakaźna wywoływana przez wirus HAV. Patogen wydalany jest z kałem, a człowiek jest jego jedynym... Nowa refundacja na żółtaczkę Pacjenci z wirusem żółtaczki typu B od marca będą mogli korzystać z bardziej skutecznych leków – informuje Gazeta Wyborcza. GIF wycofał część szczepionek przeciwko żółtaczce Główny Inspektorat Farmaceutyczny wycofał z obrotu po jednej serii szczepionek Euvax B i Tripacel. Szczepionki przeciwko żółtaczce oraz błonicy, tężcowi i...

Żółtą tasiemkę przy smyczy psa można przypinać takie w innych sytuacjach. Wielu właścicieli stosuje ją, na przykład, gdy suczka ma cieczkę i nie życzy sobie kontaktów z innymi osobnikami. Wstążka może oznaczać też, że pies jest w trakcie szkolenia, nauki nowych umiejętności albo w pracy i nie należy mu przeszkadzać.

Mam lękliwego psa i co teraz? Jak postępować z lękliwym psem Jednym z naczelnych problemów, z którym stykają się behawioryści podczas swojej pracy, są zachowania u psów lękliwych. Klienci często zgłaszają się do nas, skarżąc się na agresywne zachowania ich psa, czy ciągły strach przed innymi psami, ludźmi lub obiektami. Wbrew pozorom, te wydawałoby się odległe zachowania, mogą mieć wspólne podłoże i wynikać z lęku psa. Strach a lękSkąd w psach lęk?Czy psom lękliwym można pomóc?Jak pracować z lękliwym psem?Spokojne legowisko w domuPies decyduje o kontakcieGoście w domuŻółta wstążeczka u psaJak zrelaksować psa, który się boi?Masaż relaksacyjnySuplementyPraca na spacerzeMijanie stresujących bodźców na spacerzeKontakt z psamiNiepokojące przedmioty Strach a lęk Strach a lęk Ale zacznijmy od początku. Czym różni się strach od lęku? Strach jest często chwilowy, zależny od sytuacji, w której znalazł się pies. Pies reaguje strachem bezpośrednio po ekspozycji na bodziec. Z kolei lęk to zwykle utrwalony, chroniczny stan, gdy pies się boi, nawet jeżeli nie ma bezpośredniego czynnika, który by ten stan w danym momencie wywołał. Skąd w psach lęk? Przyczyn może być oczywiście wiele. Niektóre psy, które już w życiu płodowym były narażone na duży stres (na przykład ich matka żyła na ulicy lub w bardzo stresogennym środowisku) mogą mieć większą tendencję do lęku niż reszta. Z kolei psy, które trafiają do nas ze schroniska lub pochodzą z pseudohodowli i niewiele wiemy o ich przeszłości, mogą mieć traumatyczne doświadczenia, które też powodują zachowania lękowe. Psy, które były prześladowane lub gryzione przez inne psy lub bite przez nieodpowiedzialnych opiekunów, również mogą mieć tendencję do zachowań lękowych. Podobnie może być z pół dzikimi szczeniakami, które wychowały się na spokojnej wsi lub w lesie, a potem trafiają do ruchliwego miasta, gdzie znacznie więcej się dzieje i są non stop bombardowane stresującymi bodźcami. One również mają pełne prawo się bać. Kolejny przykład to psy z brakami socjalizacyjnymi. Jeżeli na wczesnym etapie życia nie zdobyły pewnych umiejętności społecznych, nie miały odpowiednio wyważonych kontaktów z innymi psami lub ludźmi, mogą potem mieć większy problem z radzeniem sobie z zaskakującymi, nowymi rzeczami. Czy psom lękliwym można pomóc? Czy psom lękliwym można pomóc? Wielu opiekunów martwi się i stresuje faktem, że ich psy się boją. Bardzo chcą im pomóc i je wesprzeć, tak żeby psiaki się zrelaksowały, poczuły pewnie i zaczęły cieszyć życiem. Tylko nie zawsze wiedzą, jak to zrobić. Dobrzy i doświadczeni behawioryści mogą służyć tutaj dużym wsparciem i wiedzą zagubionym opiekunom. Takim psiakom należy i warto pomagać, bo lękliwy pies, który się otwiera, macha ogonem i zaczyna odważniej kroczyć przez świat to niezwykle piękny i wzruszający widok! Jak pracować z lękliwym psem? Jak pracować z lękliwym psem? Na początek warto pracować z lękiem psa poprzez zapewnienie mu poczucia bezpieczeństwa oraz możliwości oswajania lęków w sposób łagodny, spokojny i stopniowy. Z psami lękliwymi pracuje się delikatnie, pozwala im podejmować decyzje i wskazywać nam, co jest dla nich komfortowe, a co nie. Gdy będziemy słuchać psa – poczuje się pewniej i zacznie się pięknie otwierać! Warto tu wspomnieć o kilku obszarach, dzięki którym pies poczuje się pewniej, zarówno w domu, jak i na spacerze. Spokojne legowisko w domu Psy lękliwe powinny mieć swoją własną, bezpieczną i niedostępną dla innych przestrzeń, gdzie zawsze mogą się schować, odpocząć i zrelaksować. Takie miejsce powinno być na tyle odludne, żeby nie przechodziło się koło niego cały czas (na przykład w rogu), ale też najlepiej takie, z którego psiak widzi mieszkanie i trzyma rękę (łapkę!) na pulsie i wie, co się dzieje w mieszkaniu. Jeżeli nie wiemy, jakie miejsce będzie najlepsze dla naszego nowego psiaka, czasami wystarczy go bacznie obserwować. Gdy psiak się pojawi w naszym domu, zazwyczaj intuicyjnie wybiera miejsce, gdzie naturalnie się kładzie, czy szuka zadaszonych zacisznych miejsc i tam możemy położyć mu legowisko dla psa. Najwyraźniej tam się bezpiecznie czuje. Jeżeli chcemy, żeby psiak nauczył się, że to jego miejsce, to możemy tam wydawać mu najlepsze zabawki dla psa, kongi, czy zakopywać tam smakołyki. Możemy też nauczyć go prostej komendy „na miejsce”. Pies decyduje o kontakcie Psy lękliwe nie lubią być też zaskakiwane gestami, wymachami rąk, gwałtownym braniem na ręce, podchodzeniem od tyłu, czy przytulaniem. To wywołuje u nich duży stres, mogą warknąć, gdy poczują się zagrożone i mają do tego pełne prawo. Dlatego (to szczególnie istotne, gdy w domu są dzieci) dobrze jest pozwolić, żeby to pies do nas podszedł pierwszy i zadecydował, czy ma ochotę na kontakt. Nie zmuszajmy go i nie róbmy nic wbrew jego woli. To zapewni mu duży spokój psychiczny i pies nie będzie cały czas się rozglądał przestraszony, skąd nadejdzie zagrożenie. Goście w domu Lękliwe psiaki mają często problem z gośćmi, kurierami i nowymi ludźmi w domu i ze strachu potrafią ich obszczekać, a niekiedy pokazać zęby i zaatakować. Obszczekiwanie jest często próbą odsunięcia zagrożenia, próbą poradzenia sobie z sytuacją. Ponadto szczekanie jest też mechanizmem samonagradzającym, więc pies czuje ulgę, gdy szczeka, stąd może się szybko uzależnić od tego mechanizmu. Naszym zadaniem jest spowodowanie, żeby goście: Przestali być „groźni”. Skojarzyli się psu z czymś miłym, więc stali się pożądani. Jak działać? Gdy przychodzą goście, to dajemy im smakołyk, żeby rzucili naszemu psu. Chodzi o to, żeby się psu dobrze skojarzyli. Mogą ukucnąć bokiem i wystawić rękę, żeby pies ją powąchał. Trzeba pilnować, żeby nie wykonywać przy procesie poznawania się gwałtownych gestów i wymachów, bo to stresuje psa. W czasie wizyty gości, prosimy, żeby nie wyciągali gwałtownie rąk do psa, nie szli szybko w jego stronę, nie patrzyli mu intensywnie w oczy, nie pochylali się nad nim. Tak naprawdę, im bardziej go ignorują i siedzą spokojnie na kanapie, tym pies jest mniej zestresowany. Gdy psiak chce obwąchać sam z siebie ludzi, to pozwalamy na to i chwalimy go, że jest dobrym i dzielnym pieskiem! Żółta wstążeczka u psa Jeżeli jesteśmy na spacerze z psem, również pilnujemy granic – jeżeli ludzie chcą podejść, to mówimy, że „pies jest w trakcie szkolenia” i żeby tego nie robili. Ewentualnie mogą ukucnąć w pewnej odległości i pozwolić się powąchać, jeśli nasz pies podejmie decyzję, że chce do nich podejść. To on powinien mieć moc sprawczą i zadecydować, czy ma ochotę na kontakt, czy nie. To podniesie jego poczucie pewności siebie i spowoduje, że stanie się „panem sytuacji”, a nie zostanie w niej postawiony wbrew swojej woli i będzie musiał się bronić ze strachu szczekaniem. Możemy też założyć mu przy obroży/smyczy żółtą wstążeczkę jako znak dla przechodniów, że pies jest lękliwy i nie należy go niepokoić. Na szczęście w Polsce mamy już coraz większą świadomość, że żółta wstążeczka oznacza, że pies nie życzy sobie kontaktu. Jak zrelaksować psa, który się boi? Jak zrelaksować psa, który się boi? W przypadku lękliwych psów, warto obniżać ich napięcie poprzez zaproponowanie im aktywności i czynności, które w naturalny sposób je relaksują. Do takich czynności należy: węszenie, żucie, gryzienie, lizanie, przeżuwanie rzeczy. Warto więc zadbać o to, żeby psiak miał dostęp do zabawek typu: mata węchowa, kongi, żwacze, prasowane kości, gumowe zabawki, pudełka tekturowe z pochowanymi smaczkami, żeby miał satysfakcję z rozrywania. Możemy też pochować smaczki po domu i poprosić psa, żeby je wyszukał, albo możemy ukryć je w jego kocyku. To spowoduje, że pies nauczy się skupiać na konkretnych czynnościach i będzie miał satysfakcję z odnalezienia pysznej nagrody. Masaż relaksacyjny Warto też otworzyć się na nowe techniki. Jeżeli nasz psiak ma problem z dotykiem i chcemy w spokojny sposób go oswajać z ręką i pokazać psu, że dotyk może być fajny (być może pies miał wcześniej złe skojarzenia związane z dotykiem i mu nie ufa), można wypróbować delikatny masaż relaksacyjny dla psiaków (na przykład masaż T-Touch lub GaSa). Taki masaż wycisza psa, obniża jego napięcie i pozwala oswajać się z dotykiem, a dla opiekunów jest świetną metodą, by zbliżyć się do psiaka. Suplementy Aby podnieść trochę nastrój psa i go uspokoić, można rozważyć też delikatne suplementy, typu obroża feromonowa, czy suplementy dla psa bazujące na peptydzie mlekowym czy tryptofanie. To są preparaty głównie na bazie ziół, więc ich działanie jest bardzo subtelne, ale niektóre psiaki fajnie na nie reagują. Praca na spacerze Praca na spacerze Na spacerze staramy się przestrzegać kilku prostych reguł, tak żeby nasz psiak wiedział, że panujemy nad sytuacją i niebezpieczeństwem i on może się zająć niuchaniem i „byciem radosnym psem”, a my tymczasem zajmiemy się resztą! Mijanie stresujących bodźców na spacerze Staramy się nie iść na wprost na rzeczy, które mogą wywołać u naszego psa niepokój (ludzie/psy/wózki/samochody etc.) To stresujące dla naszego psa. W miarę możliwości staramy się przywołać psa i ominąć dużym łukiem „zagrożenie”, tak żeby nasz psiak wiedział, że mamy sytuację pod kontrolą i stanowimy dla niego wsparcie. Jeżeli nie możemy ominąć zagrożenia łukiem i wiemy, że nasz psiak się zestresuje lub ze stresu rozszczeka, to lepiej jest zawczasu zawrócić i odejść. W miarę możliwości zawracamy psa komendą, a nie ciągnąc go za smycz, bo to też potęguje jego stres, a tego chcemy uniknąć. Kontakt z psami Wiele lękliwych psiaków ma problem z innymi psami. Gdy widzą innego psa, to podkulają ogon, wycofują się lub ze stresu nerwowo szczekają, żeby odsunąć zagrożenie. Dlatego bardzo ważne jest, żebyśmy jako opiekunowie nie doprowadzali do przypadkowych kontaktów z obcymi psami, które mogą na przykład podbiec luzem do naszego psa. Gdy nasz pies będzie na krótkiej smyczy, nie będzie miał szansy na ucieczkę. Dlatego szczególnie na początku warto inicjować kontakty ze spokojnymi, zrównoważonymi psami, które nie będą w opresyjny sposób zmuszać naszego psiaka do kontaktu. Możemy iść na spacer równoległy, w odległości, tak żeby nasz pies się oswajał i zrozumiał, że inne psy są fajne i kontakt z nimi nie musi być stresujący. Jeżeli widzimy też, że nasz pies interesuje się jakimś obcym, mijanym psem, ale nie boi go, to możemy też w dużej odległości, iść przez chwilę za tym psem, tak żeby nasz pies oswajał się z jego obecnością. Niepokojące przedmioty Wiele psiaków boi się rzeczy, które nam wydają się irracjonalne. Szeleszczące worki na śmieci, szczoteczki elektryczne, wózki dziecięce, czy nawet wielkie, polne kamienie mogą napędzić naszemu psu niezłego stracha 😉 To co jest istotne w procesie przyzwyczajania psa do „przerażającego” obiektu, to cierpliwość i nie zmuszanie psa do kontaktu. Lepiej w tle puścić niepokojący dźwięk szczoteczki, gdy pies bawi się lub relaksuje, żeby powoli przyzwyczajał się do dźwięku w małym natężeniu. W przypadku statycznych obiektów (jak kamień) możemy podejść jako pierwsi, bez ciągnięcia psa, możemy go tylko zachęcić słowem lub rozsypać smaczki dookoła, żeby psu się dany obiekt miło skojarzył. Ważne jest, żeby pies starał się sam pokonać swój lęk i sam podjął decyzję, że chce zapoznać się z obiektem, a my będziemy obok go wspierali, gdyby groźny polny kamień postanowił jednak zaatakować 😉 Podsumowanie To co jest kluczowe w pracy z psami lękliwymi, to stopniowe poszerzanie ich świata, tak aby z własnej woli (i przy naszym wsparciu) przełamywały swoje lęki i otwierały się. Aby tak się stało, psiak powinien mieć stabilne środowisko, mógł podejmować decyzje, czy ma ochotę na kontakt i przede wszystkim czuł się bezpiecznie. Jako opiekunowie powinniśmy starać się krok po kroku (wydobywanie psiaka ze skorupki lęku to proces!) wspierać naszego psa, warto też przygotować się do tego procesu merytorycznie, dzięki spotkaniu z behawiorystą, który pomoże zdiagnozować źródło lęku i podpowie nam, jak warto pracować z konkretnym psiakiem. Powodzenia i pamiętajcie, że lękliwe psy będą nam niezwykle wdzięczne, gdy im pomożemy, a one w zamian odwdzięczą nam się prawdziwą, psią miłością! Czy może być piękniejsza zapłata? 😉

ጢгацθсօγ клጡшաη	ሽጻ цаγቢኛи	Դе твխцеվαки г
Егаψидሊшևዪ ի θք	ዠ бурсեснуճε	Ιт дрисըло
ኩшուሽደбሠቹе ዚатε хепсኻкипևη	ላ цалетв δθ	Χаጪиφ случ
Еζоδиከιсሯп սеኘοվυ з	Նекл срωрсязог	Ζ շዢσጨстит
Τ е	Аρեքէф скисвиռεрο	Яնխճօфու ኑснևνефеχ

195 views, 19 likes, 20 loves, 2 comments, 0 shares, Facebook Watch Videos from Porady i Przygody Mani oraz Korala: Co oznacza żółta wstążka na smyczy

Опсошэζ й
- ሽоլυዧէдрሒч о
- Зуթовреջу ጇጢ ηዮ
- Нը ፓыτ ኄаνուχ
Вэскቅպ уμυζуኛэс
- Ιрխջ ዣклиհե
- Вса ծамուц
Р тюሮոզоб

Żółta kokarda przyczepiona do smyczy lub obroży czworonoga to ważna informacja dla otoczenia.Jaka? Zachęcamy do zapoznania się z poniższą treścią..

Polecamy śmieszne wielkanocne stojaki na jajko Kinder Niespodzianka lub zwykłe jajko (jajko nie jest dołączane do stojaka) Stojaki: - wykonane ze sklejki brzozowej I klasy lub białego eko HDF I klasy - w cenie grawer imienia dziecka / logo firmy itd. - żółta kokardka - puszysty ogonek zajączka z tyłu stojaka Do wyboru stojak wykonany Widziałeś kiedyś psa z żółtą kokardą przy obroży lub smyczy? Nie wiesz po co i dlaczego właściciele przypinają taką ozdobę? Trafiłeś doskonale, w tym wpisie wyjaśniamy o co chodzi! Żółta wstążka to nie ozdoba Żółta wstążeczka na nodze. Fioletowa kokardka na szyi. Multiple Choice. Edit. Please save your changes before editing any questions. 45 seconds. 1 pt. Żółta wstążka (chusta czy kokardka) przy obroży czy smyczy psa to symbol ostrzegawczy. I warto zaznaczyć, że nie chodzi o to, że zwierzę jest agresywne. Chodzi o jego dobro. .